Herinner jij je Goosebumps nog? Als kind las ik niet alleen de boeken, maar keek ik ook de serie op tv. Ik weet niet meer precies wanneer het op tv was, maar ik weet nog wel dat ik niet weg te slaan was. Een paar jaar later ruilde ik de tv en boekenserie in voor iets grimmigers: Fear Street.
Ik verslond die boeken op een manier die ik met weinig andere series heb meegemaakt, en ik was dan ook kind aan huis bij de bibliotheek. Vooral de Cheerleader-trilogie, The First Evil, The Second Evil en The Third Evil, las ik zo vaak dat de kaft ervan bijna loslaat. Die had ik namelijk wel gewoon in huis, als omnibus, wat het extra makkelijk maakte om ze in één ruk uit te lezen. Het bingen van verhalen zat er bij mij al vroeg in.
Achter beide series zit dezelfde man: R.L. Stine. Tijd om uit te zoeken wie die man eigenlijk is, en waarom zijn werk zo lang blijft hangen.
Wie is R.L. Stine?
Robert Lawrence (R.L.) Stine is geboren in 1943 in Columbus, Ohio. Hij begon al op zijn negende met schrijven, nadat hij een oude typemachine op zolder had gevonden. Voordat hij horror ging schrijven, werkte hij jarenlang in de humoristische hoek. Hij schreef voor verschillende komische tijdschriften en werd hoofdredacteur van het kindertijdschrift Bananas, dat werd uitgegeven door Scholastic Press. Pas eind jaren tachtig stapte hij over naar de griezelboeken voor jongeren waar hij nu vooral bekend om staat. Mensen noemen hem inmiddels weleens “de Stephen King van de kinderliteratuur”.
Wat mij het meest fascineert, is zijn schrijftempo. Op zijn hoogtepunt schreef Stine sommige boeken in slechts zes dagen tijd. In een interview met The Daily Wildcat legde hij zelf uit hoe dat werkt: “Every day I write 2,000 words, and then I stop and go on with my day. Before I sit down to write the book, I already know everything that’s going to happen, so the hard part’s done.” Nog opvallender: hij typt al zijn boeken met slechts zijn linker wijsvinger, waardoor die vinger door de jaren heen krom is gegroeid. In een interview met The Strand Magazine noemde hij hem zelf “hideous and totally bent”. Hij weigert bewust blind te leren typen, want dat zou hem volgens hemzelf alleen maar vertragen.
Dat tempo komt overigens niet uit haastwerk. Het komt uit een strakke outline die al klaarligt voordat hij begint te typen. Als volwassene herken je die snelheid soms in de kwaliteit: de boeken zijn kort en bevatten een herkenbare formule. Ze richten zich duidelijk op een jong publiek. Dat mag de pret wat mij betreft niet drukken. Sterker nog, juist die herkenbare structuur zorgde ervoor dat je als kind wist wat je kreeg. En dat je toch weer het volgende deel oppakte.
Kippenvel op tv
Voor mij begon de kennismaking met Stine niet met een boek, maar met de televisieserie Goosebumps (in het Nederlands: Kippenvel). Die liep van 1995 tot 1998, vier seizoenen lang, met 74 afleveringen. Elke aflevering baseerde zich op een ander boek uit de reeks. Er was geen doorlopend verhaal en geen vaste hoofdpersonen, gewoon elke week een nieuw akelig mysterie met een twist aan het einde. Die opzet paste precies bij de boeken zelf, die je ook als losse verhalen kunt lezen.
De naam Goosebumps ontstond trouwens toevallig. Stine zag ooit een advertentie in TV Guide voor een lokale tv-zender met de tekst “It’s goosebumps week on Channel 11”, en die zin bleef hangen.
Niet iedereen was overigens even enthousiast over al dat kippenvel. In de Verenigde Staten belandde de boekenreeks op de lijst van meest uitgedaagde boeken van de American Library Association: 15e plek voor de jaren negentig, 94e plek voor de jaren 2000-2009. Scholen en bibliotheken kregen klachten binnen omdat de boeken te eng zouden zijn en occulte thema’s zouden bevatten. Achteraf wel grappig, gezien hoe onschuldig de boeken nu overkomen.
Fear Street: mijn eigen obsessie
De Fear Street boekenserie is ouder dan je misschien zou denken. De eerste titel, The New Girl, verscheen al in 1989, zeven jaar voordat de Goosebumps tv-serie er was. Het is dus geen spin-off van Goosebumps, maar een aparte reeks die zich op een ouder publiek richt: tieners in plaats van kinderen. Het verhaal speelt zich af in Shadyside, een fictief Amerikaans stadje met een opvallend hoog moordcijfer. Dat cijfer herleid je steeds naar dezelfde bron: de vervloekte familie Fear, die de straat haar naam gaf. Waar Goosebumps het bij monsters en griezelige toevalligheden houdt, gaat Fear Street een stuk verder: moorden, wraak, geesten die weinig geduld hebben.. Precies dat maakte het voor mij als jonge tiener zo aantrekkelijk. Het voelde volwassener en spannender. Fear Street droeg daarnaast ook bij aan mijn beeld van een Amerikaanse high school: alles leek er heftiger en spannender vergeleken met mijn eigen Nederlandse school.
Binnen Fear Street bestonden allerlei subseries, en ik probeerde er zoveel mogelijk te lezen. Geen enkele bleef me zo bij als de Cheerleader-trilogie. Twee zussen, Bobbi en Corky Corcoran, verhuizen naar Shadyside en sluiten zich aan bij het cheerleadingteam. Zonder het te weten maken ze daarbij een kwaadaardige geest los. In The First Evil verhuizen de zussen Bobbi en Corky Corcoran naar Shadyside. Ze zijn allebei uitstekende cheerleaders, en dat is meteen het probleem: het team heeft maar een beperkt aantal plekken, en niet iedereen is blij met de twee nieuwkomers die er zomaar tussen komen. Dan raakt de aanvoerder van het team gewond bij een ongeluk vlakbij de begraafplaats aan Fear Street, en de coach wijst Bobbi aan als haar vervanger. Vanaf dat moment loopt alles mis: rare voorvallen, angstaanjagende gebeurtenissen, en al snel wordt duidelijk dat er iets veel kwaadaardigers meespeelt dan een gewoon ongeluk.
Stine bracht de drie delen in 1992 uit, verspreid over augustus, september en oktober, precies op tijd voor Halloween. Of dat toeval was of slimme planning weet ik niet, maar het past wel bij hoe doordacht hij zijn releaseschema’s kennelijk aanpakte.

Beide series leven nog steeds
Deze twee series onderscheiden zich van veel andere jeugdnostalgie doordat ze niet in de jaren negentig zijn blijven hangen. Makers blazen ze allebei nog steeds actief nieuw leven in, en dan vaak nog precies rond Halloween.
Goosebumps op het grote en kleine scherm
Naast de originele tv-serie bracht Sony in 2015 een Goosebumps-film uit, met Jack Black als R.L. Stine zelf. De toon ervan lag dichter bij komedie dan bij horror. In 2018 volgde het vervolg, Goosebumps 2: Haunted Halloween. In 2023 lanceerden Disney+ en Hulu een compleet nieuwe serie, dit keer met één doorlopend verhaal in plaats van losse afleveringen. De makers baseerden die op vijf klassieke boeken, waaronder The Haunted Mask en Night of the Living Dummy. De serie ging bewust op 13 oktober in première, middenin Disney’s eigen Halloween-programmering. Een tweede seizoen volgde begin 2025, waarna Disney de serie later dat jaar alsnog cancelde.
Fear Street op Netflix
Netflix bracht Fear Street in 2021 een eigen filmtrilogie: Part One: 1994, Part Two: 1978 en Part Three: 1666. Elk deel speelt zich af in een ander tijdperk van Shadyside’s duistere geschiedenis. In 2025 volgde nog een nieuwe film, Fear Street: Prom Queen, eveneens op Netflix.
Het feit dat twee series die in de jaren negentig zijn begonnen nog altijd nieuwe fans weet te vinden, zegt iets over hoe goed Stine destijds de formule voor elkaar had.
Waar kan je Goosebumps en Fear Street (her)beleven?
- De originele Goosebumps tv-serie uit de jaren ’90 staat op YouTube.
- De Goosebumps-films (2015 en 2018) zijn te zien via Pathé Thuis.
- De Fear Street-trilogie uit 2021 en Fear Street: Prom Queen staan op Netflix.
- Lees of herlees je liever de originele boeken?
Bovenstaande links zijn affiliatelinks: ik ontvang een kleine commissie als je erdoorheen koopt, jij betaalt niets extra. Lees hier meer over hoe en waarom.
Zin in meer nostalgie?
R.L. Stine wakkerde met Goosebumps mijn liefde voor griezelen op tv aan, en met Fear Street later mijn liefde voor het lezen ervan. Eerder schreef ik al over Scooby-Doo en Max en het Gele-Sokjes-Spook. Binnenkort volgt een post over Buffy the Vampire Slayer.
Gebruikte bronnen
- Bloody Disgusting – Fear Street: R.L. Stine’s Gruesome ‘Cheerleaders’ Saga is Full of Evil and Spirit
- Reactor – Give Me an E-V-I-L! — R.L. Stine’s Cheerleaders Trilogy (2026)
- The Daily Wildcat – R.L. Stine coming to Tucson Festival of Books to talk Goosebumps, latest series (2018)
- The Strand Magazine – Interview: R. L. Stine on giving us goosebumps for the past four decades…
- Wikipedia [EN] – Fear Street
- Wikipedia [EN] – Goosebumps
- Wikipedia [EN] – Goosebumps (1995 TV series)
- Wikipedia [EN] – Goosebumps (2023 TV series)
- Wikipedia [EN] – R.L. Stine
- Wikipedia [EN] – The New Girl (Stine novel)
- Wikipedia [NL] – R.L. Stine
No Comment! Be the first one.